"Led Zeppelin" არის ბრიტანული როკ-ჯგუფის Led Zeppelin-ის 1969 წელს გამოშვებული სადებიუტო სტუდიური ალბომი. ჩანაწერი ითვლება მძიმე როკისა და ჰევი მეტალის განვითარების ერთ-ერთ ფუნდამენტურ ნამუშევრად, სადაც ოსტატურად არის შერწყმული ბლუზ-როკი, ფსიქოდელიური როკი და ხალხური მუსიკის ელემენტები. ალბომი შეიცავს ისეთ საკულტო კომპოზიციებს, როგორებიცაა "Good Times Bad Times", "Babe I'm Gonna Leave You", "Dazed and Confused" და "Communication Breakdown". ჩანაწერი გამოირჩევა ჯიმი პეიჯის ინოვაციური გიტარის რიფებითა და პროდიუსერული ტექნიკით, რობერტ პლანტის მძლავრი და ემოციური ვოკალით, ჯონ პოლ ჯონსის ოსტატური ბას-ხაზებითა და ჯონ ბონემის ენერგიული დრამის პარტიებით. ალბომმა მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიათ როკ-მუსიკის შემდგომ განვითარებაზე და ჯგუფს საერთაშორისო აღიარება მოუტანა. ვინილის ჩანაწერი უზრუნველყოფს სუფთა, ანალოგურ ჟღერადობას, რაც სრულად გადმოსცემს 1960-იანი წლების ბოლოსთვის დამახასიათებელ ენერგიას, მძიმე რიფებსა და სტუდიურ ატმოსფეროს.